House

0 είδη

Άλματα ανάπτυξης: Τι να περιμένετε και πώς να τα διαχειριστείτε


Ο κανόνας των 3 C

Οι περίοδοι των αναπτυξιακών αλμάτων συνοδεύονται συνήθως από τα 3 C:

  1. Την προσκόλληση (clinginess),
  2. Την ιδιοτροπία (crankiness) και
  3. Το κλάμα (crying).

Αυτά είναι τα σημάδια – προπομποί μίας περιόδου, κατά την οποία το μωρό κάνει το τεράστιο άλμα προς τη νοητική και σωματική του ανάπτυξη.
Τα μωρά υφίστανται αυτές τις φορτισμένες φάσεις περίπου στην ίδια ηλικία. Κατά τη διάρκεια των 20 πρώτων μηνών της ζωής τους, υπάρχουν δέκα αναπτυξιακά άλματα, με την αντίστοιχη περίοδο προσκόλλησης να εμφανίζεται στην έναρξη αυτών. Η έναρξη μπορεί να διαφέρει μία ή δύο εβδομάδες από παιδί σε παιδί, αλλά η ύπαρξή των αλμάτων είναι αδιαμφισβήτητη.

Όλα τα μωρά βιώνουν περιόδους προσκόλλησης, εφόσον συμβαίνουν μεγάλες αλλαγές στην ανάπτυξή τους. Τα συνήθως ήρεμα, βολικά μωρά αντιδρούν σε αυτές τις αλλαγές όπως ακριβώς και τα δύσκολα, ευέξαπτα μωρά. Ωστόσο, τα ευέξαπτα μωρά έχουν μεγαλύτερη δυσκολία να αντιμετωπίσουν τις περιόδους αυτές σε σχέση με τα πιο ήρεμα. Χρειάζονται ούτως ή άλλως μεγαλύτερη προσοχή και θα απαιτούν ακόμη περισσότερη, όταν θα πρέπει να αντιμετωπίσουν αυτές τις τεράστιες αλλαγές. Εξάλλου, όσο πιο πολύ συγκρούονται με τη μαμά, τόσο πιο πολλή όρεξη για μάθηση θα έχουν!

Αλλαγές στη συμπεριφορά τού μωρού

Με κάθε αναπτυξιακό άλμα που το μωρό πραγματοποιεί, αποκτάει ένα νέο είδος αντίληψης. Κατά τη διάρκεια αυτής της δυνατότητας ή ικανότητας είναι πλέον εφικτό να κατακτήσει καινούρια πράγματα. Μπορεί να δει, να ακούσει, να γευτεί, να μυρίσει και να αισθανθεί νέα πράγματα.
Όλα τα νέα πράγματα που αντιλαμβάνεται τώρα, υπήρχαν ήδη στο περιβάλλον του και πριν το αναπτυξιακό άλμα. Απλά δεν τα είχε προσέξει, γιατί ο εγκέφαλός του δε μπορούσε μέχρι τότε να τα επεξεργαστεί. Μετά το αναπτυξιακό άλμα, ξαφνικά προσέχει τα νέα πράγματα που βρίσκονται μπροστά του. Είναι δύσκολο να το φανταστούμε εμείς ως ενήλικες, αλλά ολόκληρος ο κόσμος του μωρού τώρα πια αλλάζει.

Διαχείριση των αναπτυξιακών αλμάτων

Γνωρίζοντας μόνο το πότε θα συμβεί ένα άλμα, δεν είναι αρκετό! Μπορείτε να δείτε πότε αυτές οι ιδιότροπες φάσεις θα αρχίσουν και πότε θα τελειώσουν, αλλά το μωρό σας ουσιαστικά χρειάζεται την κατάλληλη βοήθεια κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Χρειάζεται να καταλάβετε τι συμβαίνει μέσα στο μυαλό του, ώστε να το βοηθήσετε ανάλογα.

Καταρχήν θα πρέπει να επισημάνουμε ότι αφενός μεν, η ένταση των αλμάτων είναι διαφορετική για κάθε μωράκι, αφετέρου δε και στο ίδιο παιδάκι κάθε άλμα διαφέρει. Το σημαντικό είναι να έχουμε κατά νου ότι τα άλματα βοηθάνε το μωράκι μας να προετοιμάσει το επόμενό του κατόρθωμα. Για παράδειγμα θα μάθει να στηρίζει το κεφαλάκι του, να το στρέφει δεξιά κι αριστερά, θα μάθει να γυρίζει το σώμα του από μπρούμυτα ανάσκελα και αντιστρόφως, θα βγάλει το πρώτο του δοντάκι, θα μπορεί να κάθεται, να μπουσουλήσει, να περπατήσει.

Οπλιστείτε με υπομονή;

Η κλισέ αυτή φράση, προσωπικά δε με βρίσκει σύμφωνη. Κατά τις περιόδους αυτές, θα ήταν προτιμότερο να είμαστε διαρκώς διαθέσιμες για το μωράκι μας (ακόμη κι αν αυτό θέλει όλη την ημέρα να βρίσκεται στην αγκαλιά μας). Nα θηλάζουμε όταν το μωράκι μας το «ζητήσει», μιας και δεν το κάνει μόνο για να τραφεί, αλλά και για να παρηγορηθεί από την απότομη αυτή αλλαγή στον οργανισμό του. Τέλος οφείλουμε να προσπαθήσουμε να μετασχηματίσουμε την εύλογη κούραση, σε προσμονή για τα καινούρια επιτεύγματά του. Η τρυφερότητά μας και η αποδοχή σε κάθε μας βλέμμα, θα κάνουν τα άλματα ανάπτυξης περισσότερο υποφερτά για το βρεφάκι μας, αλλά και για εμάς.

Για το μπεμπάκο μας, μόλις τελείωσε το άλμα 23-26. Μέσα σε λίγες μέρες άρχισε να γυρίζει από μπρούμυτα ανάσκελα και αντίστροφα, να πιάνει τα ποδαράκια του με τα χέρια, να βάζει τα ποδαράκια στο στόμα, να σηκώνει τη μεσούλα του, να βάζει «κόντρα» τα ποδαράκια του και να γυρίζει οριζόντια μέσα στην κούνια του, να παίζει κούκου-τα, να αρπάζει πράγματα που βλέπει, να μας χαϊδεύει με τα χεράκια του. Σίγουρα όλα αυτά αξίζουν πολύ περισσότερο από λίγες μέρες αϋπνίας!

Αφήστε ένα σχόλιο

Αφήστε μια απάντηση